Ο ψεύτης και ο άχρηστος μόνο τάζει!!!

// // Leave a Comment
Σε πίστεψα, σου παραδόθηκα άνευ όρων, σε διαφήμιζα σε φίλους και γνωστούς, πολλούς τους πίεσα αφόρητα να σε διαλέξουν. Ελάτε μας έλεγες και δεν θα έχετε κανένα πρόβλημα μαζί μου. Θα καλυτερεύσει η καθημερινότητά σας, θα σας φέρομαι ανθρώπινα και όχι με υπεροψία. Σε μένα θα βρείτε την κατανόηση που σας στερούσαν τόσα χρόνια οι άλλοι. Θα ελέγχω και τις τιμές, έλεγες, γιατί θα δουλεύω με λογικό κέρδος, επειδή οι άλλοι ήταν ανάλγητοι και σας έγδερναν. Σεμνά και ταπεινά, χωρίς διακρίσεις στους ανθρώπους και τα βαλάντιά τους, γιατί οι άλλοι σας έβαζαν πάντα στα πίσω τραπέζια. Σε έβλεπα παντού να μου χαμογελάς παρέα με τους υπαλλήλους σου, στις εφημερίδες στην τηλεόραση, στις αφίσες, καλώντας με να σε διαλέξω (υποσχόμενος επάρκεια) αλλάζοντας συνήθειες, και σε πίστεψα. Θα μου πεις η διαφήμιση δεν κάνει κακό. Εντάξει, αλλά τα ψέματα κάνουν. Γιατί ωραία το στόλισες το μαγαζί, επενδύοντας ένα «κάρο» λεφτά, αλλά μόλις μπήκαμε μέσα άρχισαν τα προβλήματα. Τι να τα κάνω τα βελούδινα καθίσματα, όταν είσαι ο ακριβότερος και με ελλείψεις. Μόλις μας «μάντρωσες», πάει το σεμνά και ταπεινά, ακόμη και οι υπάλληλοί σου το παίζουν αφεντικά. Βαρέθηκα πια το δούλεμα και από εσένα και από τον προηγούμενο μαγαζάτορα που με καλεί πάλι στο μαγαζί του, τάζοντας περισσότερα. Λέω να γυρίσω στις κλασσικές ταβέρνες. Στο κάτω-κάτω της γραφής τι σου ζήτησα βρε ψεύτη. Ένα τελευταίο ποτήρι μπύρα στις τέσσερις το πρωί. Δεν μπορείς να μου λες ότι «τελείωσε» το βαρέλι. Γιατί ρε φίλε δεν περνάνε τα δικά μας τα λεφτά; (χικ)