Simple Man

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ BLOGGER Τελευταία έχει ξεσπάσει διαμάχη για τους bloggers και τα τεκταινόμενα στο χώρο.

Ο Blogger....δεν είναι πρόβλημα πια Πριν μερικούς μήνες ενθουσιασμένοι και εμείς από την κίνηση στο διαδύκτιο και την αντίδραση των μεγαλοκαρχαριών γράψαμε για το πρόβλημα Blogger

ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ Θα’θελα να’μουν Μακεδόνας αυτές τις περίεργες ημέρες των διαβουλεύσεων και των αμφισβητήσεων.

ΕΙΜΑΙ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ Μπορεί να έχω ταυτότητα, ΑΦΜ, εθνικότητα καταγεγραμμένη (δεν ξέρω από ποιον)

ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ Πήρα την απόφαση. Θα φτιάξω έναν πύραυλο από χαρτί και σοκολάτα,

ΝΙΚΗΜΕΝΟΣ Μία Ελλάδα κολλημένη στις οθόνες των τηλεοράσεων να ακούει για παράκτιες εταιρείες και τραπεζικούς λογαριασμούς ίσα με τον προυπολογισμό της Ελλάδας.

ΑΝΩΝΥΜΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ Σου ζητάνε σε όλη σου την ζωή να είσαι Ανώνυμος. Να μην ξεχωρίζεις από τον όχλο.Να μην διαφέρει η φωνή σου, αλλά και η γνώμη σου να είναι σχεδόν

Ντροπή μας

: Simple Man 40 Σχόλια

Πάλι σημαίες, πάλι συνθήματα. Το «Κάτω ο Φασισμός» να γράφεται σε τοίχους, σε τραγούδια, σε κομματικούς λόγους. Ακόμα και σε ερωτικά ραβασάκια μέρα που’ ναι. Μια φωτογραφία με το τανκ να μπαίνει, μια φωτογραφία με το τανκ να βγαίνει. Γι’ αυτό το τανκ που μπαινοβγαίνει στις ζωές μας ούτε κουβέντα. Οι νεκροί δικαιώθηκαν αλλά οι ζωντανοί βλέπουν καθημερινώς την μπούκα του κανονιού ανάμεσα στα μάτια τους.

Θέλω μία χρονιά να φωνάξουν «Κάτω η Δημοκρατία». Να γραφτεί σε τοίχους και τραγούδια , σε κείμενο διαμαρτυρίας. Βαρέθηκα αυτή την χλιαρή δημοκρατία που μου έχει σβερκωθεί 35 χρόνια. Αν γι’ αυτή είχαμε νεκρούς, να τους ενημερώσω στον Παράδεισο που είναι, ότι τσάμπα πήγαν. Αν είχαν τη ευκαιρία πριν σηκώσουν την γροθιά να δουν σε ταινία τι εστί Δημοκρατία στην Ελλάδα, τότε ίσως σήμερα να είχαν παιδιά κι εγγόνια. Ίσως αν αυτοί ζούσαν η δημοκρατία να έπαιρνε την σωστή της μορφή. Ο φασισμός έφτιαξε ήρωες, η δημοκρατία δούλους. Τόσο άπληστη που δεν σταμάτησε να πατά μόνο στους νεκρούς για να επιβιώσει, συνέχισε να ανεβαίνει στα ανθρώπινα ζωντανά σκαλοπάτια μέρα με τη μέρα. Η ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια κατά την ύπαρξή της δεν έχουν καμία ισχύ.

Τα θύματα της Δημοκρατίας πεθαίνουν ήσυχα. Τρομακτικά ήσυχα. Σε θαλάμους με 20 αρρώστους, σε δυάρια που η κούνια του παιδιού χωράει μόνο δίπλα απ’ το ψυγείο, σε σχολεία Αλκατράζ, σε Πανεπιστήμια φυτώρια βουλευτών και ανέργων, ακόμη και στις θλιβερές καφετέριες που σκοτώνουμε τον χρόνο μας πριν μας προλάβει αυτός. Η ανατροπή του φασισμού θέλει κότσια, η διατήρηση της δημοκρατίας θέλει ρουσφέτι. Και το ρουσφέτι είναι εύκολη υπόθεση. Δεν θέλει ανδρεία, ούτε αίμα. Μόνο υπογραφή. Μία εξευτελισμένη υπογραφή που η δύναμή της σε μεταλλάσσει αυτόματα σε δούλο του κάθε χλεμπονιάρη, του κάθε μέτριου που δημοκρατικά σε κυβερνά.

Για να έχουν δικαίωμα ύπαρξης κόμματα και πολιτικάντηδες έγινε αυτή η Δημοκρατία. Για να μπορεί ο κάθε μέτριος να έχει δικαίωμα κατάχρησης. Οι χούντες και οι βασιλείες μας στέρησαν τους άριστους και μείναμε με τους μέτριους, τους ηλίθιους, τους τεμπέληδες. Μείναμε με αυτούς που το φίλτρο της ιστορίας κράτησε για πέταγμα και εμείς το βάλαμε στην καλύτερα βιτρίνα της ζωής μας. Στην Δημοκρατία μας.
.
.
Φώτο: Misha Gordin

Ντροπή μας | |

Καλή τύχη, μικρέ μου.

: Simple Man 31 Σχόλια

Μικρέ μου, δεν ξέρω αν κατάλαβες ότι από εδώ και στο εξής θα διώκεσαι ποινικά. Το σχολείο για το Κράτος έπαψε να είναι χώρος μάθησης και έγινε πια δημόσια υπηρεσία. Έτσι αν τολμήσεις και κάνεις κατάληψη του χώρου θα μπεις στην φυλακή μέχρι και 6 μήνες. Δε μπορούν να σε βοηθήσουν ούτε οι γονείς σου πλέον διότι θα διώκονται κι αυτοί για παραμέληση εποπτείας ανηλίκου. Μικρέ μου, δεν ξέρω αν το κατάλαβες αλλά από εδώ και στο εξής θα μπεις τιμωρία στον τοίχο με το ένα πόδι ψηλά μέχρι να μάθεις να γίνεις «άνθρωπος» στα μέτρα τους.
Ως μεγαλύτερος θα έπρεπε να σου δώσω συμβουλές να είσαι ένας φιλήσυχος και νομοταγής πολίτης. Ένας ακόμη από τους εκατομμύρια που τρώμε την καταπίεση και την καταστρατήγηση των δικαιωμάτων μας σαν χαπάκι. Διότι πλέον σύμφωνα με τις εισαγγελικές αρχές δεν είσαι μαθητής, είσαι δημόσιο αντικείμενο. Δεν ανήκεις σε εσένα αλλά στην περιουσία του Κράτους.
Με το αιτιολογικό της καταστροφής δημόσιας περιουσίας θα καταλάβεις με τη μία ότι δέκα καρέκλες από μελαμίνη, δύο υπολογιστές από μίζες, τρεις πόρτες από νοβοπάν και πέντε παράθυρα που «έμπαζαν» τους Φλεβάρηδες έχουν πολύ μεγαλύτερη αξία από εσένα. Δεν έχει καμία σημασία αν το έκανες εσύ από μέσα ή κάποιοι άλλοι απ’ έξω. Σημασία έχει ότι η ζυγαριά έγειρε προς την περιουσία. Διότι εσύ μικρέ μου, δεν είσαι περιουσία του ελληνικού κράτους.
Ποτέ δεν ήσουν. Ούτε το 70, ούτε το 80, ούτε το 90, ούτε τώρα. Αναλώσιμο είδος ήσουν για να καλυφθούν θέσεις ανέργων που θα έφερνε τα στατιστικά στοιχεία της χώρας σε αξιοπρεπή θέση. Άλλωστε τα τελευταία 25 χρόνια από μόνος σου πολεμούσες σε φροντιστήρια, σε ιδιαίτερα, σε ξενύχτια απάνθρωπα για την τρυφερή ηλικία των 15 σου χρόνων. Ξέρω ότι κατά βάθος το σχολείο ήθελες, τίποτε άλλο. Γι’αυτό το χτυπούσες, το μάτωνες, το κλείδωνες, για να σ’ ακούσει.
Μικρέ μου, ήρθε η ώρα να πάρεις τις αποφάσεις από μόνος σου. Κανείς πλέον δε μπορεί να σε καλύπτει. Ήρθες λίγο νωρίτερα αντιμέτωπος με τις επιταγές των νόμων, αλλά αργά ή γρήγορα αυτό θα γινόταν. Ξέρεις ότι αν αποφασίσεις να είσαι ένας νομοταγής και φιλήσυχος νέος τα πράγματα θα είναι πιο εύκολα.
Αν αποφασίσεις το αντίθετο τα πράγματα θα αλλάξουν. Γιατί μην ξεχνάς ότι είσαι το μαιευτήριο της κοινωνίας. Αν δεν γίνει αυτό αξιοπρεπές τότε οι κλινικές που ακολουθούν στην ζωή σου θα μετατραπούν σε ψυχιατρικές πτέρυγες γεμάτες καταθλιπτικούς ενοίκους που απλά περιμένουν την πρέζα τους για να κοιμηθούν. Για να μην έρχονται αντιμέτωποι με τη μοιραία διάγνωση ότι δεν ήταν τίποτε άλλο παρά αντικείμενα στοιβαγμένα πίσω από την καλογυαλισμένη δημόσια περιουσία.

Καλή τύχη μικρέ μου | |

Στερέψαμε

: Simple Man 22 Σχόλια

Στερέψαμε από ιδέες. Στερέψαμε από θεωρίες. Καταντήσαμε να παίζουμε στα κασετόφωνα του μυαλού μας λιγδομένες κασέτες με τις ίδιες φωνές, τους ίδιους λόγους, τις ίδιες θεωρίες. Ξέρουμε ήδη που θα κολλήσει η ταινία. Είμαστε έτοιμοι να την ισιώσουμε για να την ξανακούσουμε με την ίδια λαχτάρα και με την ίδια βαρεμάρα.

Καταντήσαμε την ζωή μας αγώνα Ολυμπιακού- Παναθηναϊκού. Φανατιζόμαστε με το τίποτε και υπερασπιζόμαστε τους τραπεζικούς λογαριασμούς των προέδρων με φωνές και κωλοδάχτυλα υψωμένα στον αέρα. Μπαίνουμε σε συγκεκριμένες Θύρες και τσαμπουκαλευόμαστε στον δρόμο άνευ λόγο, άνευ αιτία. Απλά για να έχουμε κάτι να πιστεύουμε. Όμως στερέψαμε.

Στην ουρά σαν τα ζώα προς το σφαγείο. Δεν έχουμε όρεξη πλέον ούτε να μουγκανίσουμε. Ξεπερνάμε κουβέντες, συμπεριφορές, φασισμούς της καθημερινότητας γιατί πλέον δεν έχει άλλο το σακούλι των πρώην ονείρων μας. Στα ίδια καφέ, στα ίδια σούπερ μάρκετ, στα ίδια μπαρ, στα ίδια θέατρα, στους ίδιους συλλόγους, στις ίδιες ταβέρνες, στα ίδια κόμματα. Στα ίδια και στα ίδια γιατί στερέψαμε.
Δεν γράφουμε πλέον ιστορία, απλά την διαβάζουμε και συχνά-πυκνά πετάμε στην παρέα την τάδε λεπτομέρεια που θα μας κάνει για λίγο ουσιαστικότερους. Κλέβουμε από το παρελθόν, από τις πράξεις άλλων, από τα όνειρα νεκρών για να κρύψουμε πόσο αόρατοι είμαστε για τον δίπλα. Ζούμε με τις ζωές άλλων γιατί στερέψαμε.

Στερέψαμε κι όμως γεννηθήκαμε με την μήτρα του εγκεφάλου μας γόνιμη. Κάποτε δεν ξέρω πότε, είμαστε γόνιμοι. Ξεχάσαμε όμως ότι για να γεννηθεί η συνέχεια έπρεπε να δεχθούμε μέσα μας το ετερώνυμο. Μα εμείς κλείσαμε τα μυαλά μας, κλείσαμε τις ζωές μας, κλείσαμε τις ψυχές μας, κλείσαμε το πάθος μας και στερέψαμε.

Στερέψαμε | |

Εσύ κι εγώ

: Simple Man 16 Σχόλια

Η ρυπογόνος ύπαρξή σου δεν καταλαβαίνει ότι η βία που ασκείς δεν εκπορεύεται μόνο από την άρρωστη και βλακώδη κομματική οντότητα που με πάθος υποστηρίζεις.

Σίγουρα ο οσφυοκάμπτης εγκέφαλός σου δεν καταλαβαίνει ότι η καταπίεση και η αδικία μπορούν να γεννήσουν βία. Δεν θα μιλήσουμε εδώ για τους βίαιους που στήνουν τα αφεντικά σου με ηχηρά ονόματα για να κάνουν τα παιχνίδια τους. Εδώ θα μιλήσουμε για σένα και για μένα.

Δεν ζήτησα τίποτε, για να μη χάσω την πατρογονική εστία μου πληρώνω τα πάντα όπως τα ορίζει ο κάθε κλέφτης που επιλέγεις για κυβερνήτη.

Δεν απαίτησα τίποτε, όταν με ξεφτιλίζεις στις ουρές των δημόσιων μπορντέλων που δημιούργησες ασκώντας βία ακόμη και στην τελευταία τελεία της υπομονής μου.

Τίποτε δεν κάνω όταν βιάζεις το μυαλό μου και το μυαλό των παιδιών μου με την καθημερινή πρακτική σου στους δρόμους και στην κοινωνία.

Πήρες όλα τα δικαιώματα και δεν έχω κανένα.

Εσύ κι εγώ. Μόνο δυο άνθρωποι με διαφορετικές αντιλήψεις που ο ένας ασκεί βίαια την εξουσία που του παρέχει η ελευθεριότητα στον άλλον.

Αλήθεια σκέφτηκες ποτέ ότι η υπομονή δεν είναι ανεξάντλητη και έχει ένα τέρμα;

Πριν σου πω τι μπορεί να κάνει μια εξαντλημένη υπομονή, άκουσε τούτο.

Την επανάσταση σήμερα δεν θα την κάνει κανένα όπλο και κανένας καταπιεσμένος γιατί η εικονική πραγματικότητα που σου δημιούργησαν σε έκαναν πλειοψηφία. Μην ακούς για πυρήνες και τέτοια άλλα κουραφέξαλα. Αυτά τα κάνουν για να σε τρομάξουν λίγο παραπάνω και να γίνεις πιο πιστός. Να θυμάσαι ότι σε σένα στηρίζονται και θα σε έχουν πάντα στα πούπουλα εφ’ όσον σε αρμέγουν και ακολουθείς πιστά τις εντολές τους. Όμως εσύ γιατί πρέπει να βασανίζεις εμένα;

Τι ζηλεύεις από την διαφορετικότητά μου;

Τα έχεις όλα και δεν έχω τίποτε. Αυτοκίνητα, σπίτια, τράπεζες, life style εσύ το διάλεξες. Το μόνο που σου ζητώ εδώ και χρόνια είναι να σεβαστούμε την ανθρώπινη υπόστασή μας, τίποτε άλλο.

Τι δεν σε βοηθάει να το καταλάβεις; Μήπως εκτός από τη δόση του δανείου πρέπει να σκεφτείς και τον συνάνθρωπό σου;

Σου το λεω μετά βεβαιότητας ότι είσαι η λύση για την επανάσταση. Η αλλαγή στον τρόπο που με αντιμετωπίζεις μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω στην κοινωνία. Προς θεού δεν σου μίλησα για το κόμμα σου. Για σένα και μένα μιλάμε.

Η ιστορία θα σε γράψει με λαμπρά γράμματα θα είσαι ο πρώτος επαναστάτης που άλλαξε την κοινωνία, χώρια που θα αρχίσεις να νιώθεις τα αισθήματα να κατακλύζουν τους θύλακες του μυαλού σου. Που ξέρεις μπορεί να πνίξουν και το πρόβλημα του δανείου. Το όνειρό σου να γίνεις ο πρώτος Che με SUV θα γίνει πραγματικότητα. Θα σε βάλουμε εικόνα στα σπίτια μας σαν λυτρωτή.

Πρέπει να το πιστέψεις. Μόνο εσύ μπορείς να κάνεις την επανάσταση.

Για το τέλος θέλω να σου πω ότι πραγματικά δεν θα ήθελες να ξέρεις τι μπορεί να κάνει μια εξαντλημένη υπομονή.

Εσύ κι εγώ | |

Από τα χαρακώματα

: Simple Man 19 Σχόλια

Τώρα καταλάβατε υπουργέ μου ότι έχουμε πόλεμο; Κάθε μέρα έχουμε πόλεμο και κάθε μέρα μετράμε θύματα. Δεκάδες θύματα σκοτωμένα και τραυματισμένα που διπλασιάζονται και πολλαπλασιάζονται, θύματα των αόρατων σφαιρών. Βέβαια έχουμε πόλεμο, χρόνια έχουμε πόλεμο όλοι εμείς που πριν λίγες ημέρες ορκίστηκες να προστατέψεις. Οι πολίτες που εξουσιάζεις δημοκρατικά «σκοτώνονται» κάθε μέρα από τους ελεύθερους σκοπευτές των πολιτικών σας. Θέλετε να μιλήσουμε για θύματα; Αρχίστε να καταμετράτε: Άνεργους, απλήρωτους, συνταξιούχους, αγρότες, εργάτες, ασθενείς σε λίστα αναμονής, 17χρονους που μεταναστεύουν για την δωρεάν σας παιδεία, πολίτες της άγονης γραμμής, 20χρονα που γλείφουν τα κομματόσκυλα για 600 ευρώ, μετανάστες που πάνε τοίχο-τοίχο μη και τους δει το μάτι της δημοκρατίας σας, απόφοιτοι που κάνουν τα πτυχία τους κορνίζα, βιοπαλαιστές που περνάνε την «Δίκη των 6» από δημόσιους λειτουργούς σας. Αν έχουμε πόλεμο αναρωτιόσαστε μέχρι προχθές; Μα σε ποια χώρα ζείτε, υπουργέ μου;

Εδώ έχουμε φτιάξει χαρακώματα, στήνουμε στρατηγικούς χάρτες καθημερινά για αποφύγουμε τις ενέδρες θανάτου που έχει στήσει το Κράτος σας. Υπολογίζουμε πλέον και τα τρόφιμα που θα μας βγάλουν για ένα μήνα στο καταφύγιο του σπιτιού που κινδυνεύουμε να χάσουμε από τις συμμαχικές δυνάμεις σας, τις τράπεζες. Ξέρεις τι είναι να βγαίνεις από το καταφύγιο εν ώρα μάχης και να κρατάς παιδιά στα χέρια σου;

Οι δικοί μας στρατιώτες, υπουργέ μου, δεν κρατούν καλάσνικοφ. Δεν είναι στρατός επίθεσης παρά μόνο άμυνας. Κάθε μέρα και ένα βήμα πίσω κάνουν από τα σύνορα που καταπατάτε καθημερινώς και γλείφουν τις πληγές τους σαν αγρίμια που βάλλονται άνευ λόγου. Στρατιώτες μοναχικοί που τα νώτα τους καλύπτονται μόνο από τοίχο. Δεν έχουν διμοιρίες, δεν έχουν αρχηγό, δεν έχουν υπουργό. Έχουν μόνο πόλεμο.

Όταν λοιπόν δηλώνατε:
«Έχουμε πόλεμο, τα πράγματα έχουν ξεφύγει από κάθε λογική, θα πολεμήσουμε»,
ευχόμασταν αυτό να το λέγατε για αυτούς που τρώνε κάθε μέρα και από μία σφαίρα στην καρδιά.

| |

Ψυχή μικρή

: Simple Man 25 Σχόλια

Ριζοσπάστης 8 Οκτωβρίου του 2009: «Ο σκηνοθέτης( Παντελής Βούλγαρης) επιμένει κυρίως να βρίσκεται και να απεικονίζει τις σφαγές που εκτυλίσσονται στα πεδία των μαχών τις οποίες αναπαριστά με δομικά στοιχεία χολιγουντιανής αισθητικής: Αναβλύζον - πέραν του δέοντος - αίμα, εμμονή σε λεπτομέρειες διαμελισμένων σωμάτων υπό τον ήχο επιθανάτιου ρόγχου, παρατεταμένη διάρκεια πλάνων, κατάχρηση της θεματικής επανάληψης, σε βαθμό που κάπου να αγγίζει τα όρια της υπερβολής και ίσως του κακού γούστου, ενώ δε λείπει και ...μια ιστορία αγάπης των αντιμαχόμενων πλευρών.»

Μετά από αυτό το άκρως προπαγανδιστικό κείμενο μίας εφημερίδας τι άλλο μπορείς να πεις; Δε μπορείς όμως να σιωπήσεις όταν ένα κόμμα του λαού αντιμετωπίζει τον θάνατο του λαού λες και βλέπει «χολιγουντιανή ταινία».

Φαίνεται ότι η αμερικανική βιομηχανία θεάματος έχει λάτρεις αρθρογράφους του Ριζοσπάστη αφού μπορούν να συγκρίνουν τον θάνατο με τον «θάνατο» με απίστευτη ευκολία. Λες και ο θάνατος των κομουνιστών δεν είναι ίδιος με αυτών των φασιστών. Και όμως, κύριοι της στρατευμένης δημοσιογραφίας, και ο κομουνιστής και ο φασίστας τον ίδιο επιθανάτιο ρόγχο έχουν. Ξέρετε στον Γράμμο δεν έπεφτε κομφετί, έπεφταν σφαίρες. Ξέρετε όταν κάποιοι σχεδιάζουν τον πόλεμο στα χαρτιά κάποιοι τον πραγματοποιούν με τα χέρια τους. Ξέρετε ένας φασί

στας και μια κομουνίστρια μπορούν να ερωτευθούν διότι η ζωή δεν είναι ντοκιμαντέρ, δεν κόβεις καρέ και δε μοντάρεις. Η ιστορία είναι προσωπική αλήθεια του καθένα και όχι συλλογική αποδοχή με τις ευλογίες οποιασδήποτε ιδεολογίας. Έχετε μάλλον μπερδέψει πολλά πράγματα εκεί στα γραφεία και στις συνελεύσεις σας. Έχετε παρανοήσει το τι σημαίνει κομουνισμός και τι φασισμός. Όσο και να το διαβάλετε, ο κομουνισμός μία βάση έχει και αυτή είναι ο ανθρωπισμός και η ελευθερία του σκέπτεσθαι. Ο κομουνισμός δεν έχει ανάγκη προπαγάνδα. Όποτε την είχε….καταστράφηκε.

Έχετε πάντως μία ευκολία να γράφετε με την ίδια ευκολία που διαγράφετε. Ένα παράδειγμα θα σας δώσω τώρα από παλαιότερους συναδέλφους σας στο ίδιο προπαγανδιστικό φύλλο το οποίο πειθαρχικά υπηρετείτε: 16 Ιουνίου 1945 τίτλος είδησης : «Η προδοσία του Βελουχιώτη».

«Στο ΚΚΕ δεν έχει κανένας θέση οσοδήποτε ψηλά κι αν στέκει, κι οσοδήποτε μεγάλος κι αν είναι, όταν οι πράξεις του δεν συμβαδίζουν με το κοινό συμφέρον κι όταν παραβιάζεται η δημοκρατική εσωκομματική πειθαρχία.».
Ενημερωτικά και με καθόλου καλλιτεχνική και χολιγουντιανή αισθητική να σας ενημερώσω ότι αυτός δεν είχε επιθανάτιο ρόγχο.

Ήταν απείθαρχος και με ψυχή…βαθιά.

Ψυχή μικρή | |

Κάτω τα ξερά σας από το «Όχι»

: Simple Man 25 Σχόλια

Δεν ήταν δικοί σας πρόγονοι. Γι’ αυτό μην τρέξετε τις επόμενες ημέρες να βγάλετε από τα κομματικά σας μπαούλα τις γαλανόλευκες και μην γυαλίζετε τους ιστούς. Μην ψάχνετε τα πρωτόκολλα για το πού θα καθίσει ο καθένας από εσάς στις δεξιώσεις που θα χλαπακώσετε τόσο όσο θα έφθανε να ταϊστεί ο πληθυσμός της Αθήνας για όλη την διάρκεια της γερμανικής κατοχής.

Μην κάνετε τον κόπο να μάθετε παπαγαλία τον λόγο που θα σας γράψουν (για άλλη μια φορά) για το τι ήταν το «ΟΧΙ» γιατί αυτή η λέξη δεν μαθαίνεται. Αυτή την λέξη καλά θα κάνετε να μην την ακουμπήσετε ούτε με ένα από τα δειλά και τιποτένια κύτταρα του εγκεφάλου σας. Αυτή την λέξη δεν την αξίζετε. Ούτε οι μεν, ούτε οι δε ούτε και οι παραπέρα. Καλύτερα μάλιστα στις δημόσιες υπηρεσίες το τριήμερο του «εορτασμού» η σημαία να είναι μεσίστια. Θρήνο να ορίζει και όχι γιορτή διότι την χώρα αυτή που σας κανάκεψε χρόνια τώρα την έχετε ξεφτιλίσει.

Το «Όχι» δεν πρέπει να το ξεστομίσουν για πολλοστή φορά οι Yes men. Για ποιο «Όχι» θα μιλήσετε; Για τον γεωγραφικό προσδιορισμό της Νέας Μακεδονίας; Για τον γεωγραφικό προσδιορισμό της Θράκης και του Αιγαίου; Για το «yes» στο σχεδίου Ανάν ή στα μπακαλόχαρτα του Αλμούνια;

Οι πρόγονοι που είπαν «Όχι» δεν γέννησαν παιδιά που λένε συνεχώς «Ναι». Γιατί εκείνο το «Όχι» δεν το είπαν πολιτικοί. Οι πολιτικοί το ’40 το είπαν και το ’44 το ξείπαν. Για να μην αναφέρουμε τους πολιτικούς «άνδρες» της Ελλάδας επί γερμανικής κατοχής. Το «Όχι» για τους Έλληνες κρατάει 69 χρόνια αλλά οι πρόγονοι τους οποίους εσείς μιμείστε το πωλούσαν φθηνά ανάλογα με το τι θα κονομούσαν στην κάθε θητεία τους. Κανένας νοήμων Έλληνας δεν ζήτησε τα τραβηγμένα προς δεξιά και βόρεια σύνορά του πίσω, αλλά κανένας επίσης από αυτούς δεν ανέχεται άλλο ζόρισμα στην αξιοπρέπειά του. Τι νομίζετε ότι είναι το όνομα και το σύνορο; Είναι αυτό που δεν πρόκειται κανένας Yes man να καταλάβει: Συναισθηματικός προσδιορισμός.

Άντε λοιπόν να γιορτάσετε την 4^η Ιουλίου της mama America, την 21^η Απριλίου των ηλιθίων, την 4^η Αυγούστου των ναζιστοθρεμένων, την 25^η Οκτωβρίου των «καλός ο κομμουνισμός αλλά το μπρέργκερ καλύτερο» και οι οικολόγοι να μαζέψετε μαργαρίτες μέχρι το Διεθνές Δικαστήριο να ορίσει ημέρες εορτασμού μειονοτήτων Ελλάδας. Ανδρείκελα δεκαετίες ολόκληρες είσαστε που αλλάζετε κουστουμάκι ανάλογα με τους προσωπικούς σας ήρωες (που δυστυχώς για εσάς) ούτε ένας δεν υπήρξε Έλληνας. Ούτε ένας δεν τόλμησε να πει «Όχι».